قد بکش هم پای دریا  قد بکش تا اوج رویا      تازه شو از حس بودن نازنین ای ماه زیبا

 مث بارون ساده باش و مث طوفان پر هیاهو    بغض تنهایی رو بشکن ساگی کن  رو پر قو 

 ای صدای تو ترانه معجزه باش معجزه      جادوی عشق شبانه معجزه باش معجزه

تب خورشید و بگیرو واسه ماه ستاره جم کن     دیکته شب و بگو و نمره دیروز و کم کن 

 باترانه مهربون باش نذار از نفس بیفته               کفتر نامه بر من نذار تو قفس بیفته 

 ای صدای تو ترانه معجزه باش معجزه    جادوی عشق شبانه معجزه باش معجزه

                                                عباس شیرمحمدی

سلام یه مدت نبودم نیومدم اپ کنم

  اخه نامزدیم بود  دیگه  یادتون که هست

میدونم که مبارکه

ممنون که اومدین و تبریک گفتین    این ترانه هم    برای یکی از دوستای خوبمه    

که ترانه اش توی مجله اتفاق نو چاپ شده

برید حالشو ببرید

 منتظرما

  سلام   همه خوبن منم  خوبم     

دو روز دیگه نامزدیمه برام دعا کنید خوشبخت شم

مینویسم تا شاید بدانی که طپش قلبم در سینه ... به خاطر توست.

برای تو مینویسم

که بدانی تو بودی آن یگانه عشقی که در لا به لای خرابه های قلبم لانه

گزید وازآنها گلستانی جاودانه ساخت.

برای تو مینویسم تا بدانی دوری ات برای من ...

مثل دوری ماهی از آب است و دوری کبوتر از آسمان .

برای تو مینویسم

اینک...از عمق وجودم...با فریادی خاموش که در لابه لای هیاهوی

عشقت گم شده است.

برای تو مینویسم اینک تا بدانی

از عمق وجودم دوستت دارم

دوسسسسسسسسسسسسسستتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتت دددددددددداااااااااااااااااااارررررررررررررررممممممممممممممم

دوستتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتت دارم

خدا مشتی خاک را بر گرفت. می خواست لیلی را بسازد، از عشق خود در آن دمید و لیلی پیش از آن که با خبر شود عاشق شد.

اکنون سالیانی است که لیلی عشق می ورزد، لیلی باید عاشق باشد. زیرا خداوند در آن دمیده است و هرکه خدا در آن بدمد، عاشق می شود.

لیلی نام تمام دختران ایران زمین است، و شاید نام دیگر انسان واقعی !!!!

لیلی زیر درخت انار نشست، درخت انار عاشق شد، گل داد، سرخ سرخ ،گلها انار شدند، داغ داغ، هر اناری هزار دانه داشت.

دانه ها عاشق بودند، بی تاب بودند، توی انار جا نمی شدند. انار کوچک بود، دانه ها بی تابی کردند، انار ناگهان ترک برداشت.

خون انار روی دست لیلی چکید. لیلی انار ترک خورده را خورد ، اینجا بود که مجنون به لیلی اش رسید.

در همین هنگام خدا گفت: راز رسیدن فقط همین است، فقط کافیست انار دلت ترک بخورد.

خدا انگاه ادامه داد: لیلی یک ماجراست، ماجرایی آکنده از من، ماجرایی که باید بسازیش.

شیطان که طاقت دیدنه عاشق و معشوقی را نداشت گفت: لیلی شدن ، تنها یک اتفاق است، بنشین تا اتفاق بیفتد.

آنان که سخن شیطان را باور کردند، نشستند و لیلی هیچ گاه اتفاق نیفتاد.

اما مجنون بلند شد، رفت تا لیلی اش را بسازد ...

خدا گفت: لیلی درد است، درد زادنی نو، تولدی به دست خویشتن است

شیطان گفت: آسودگی ست، خیالی ست خوش.

خدا گفت: لیلی، رفتن است. عبور است و رد شدن.

شیطان گفت: ماندن است و فرو در خویشتن رفتن.

خدا گفت: لیلی جستجوست. لیلی نرسیدن است و بخشیدن.

شیطان گفت: لیلی خواستن است، گرفتن و تملک کردن

خدا گفت: لیلی سخت است، دیر است و دور از دسترس است

شیطان گفت: ساده است و همین جا دم دست است ...

و این چنین دنیا پر شد از لیلی هایی زود، لیلی های ساده ی اینجایی، لیلی هایی نزدیک لحظه ای.

خدا گفت: لیلی زندگی است، زیستنی از نوعی دیگر

چون سخن خدا بدینجا رسید ، لیلی جاودانی شد و شیطان دیگر نبود.

مجنون، زیستنی از نوعی دیگر را برگزید و می دانست که لیلی تا ابد طول می کشد.

لیلی می دانست که مجنون نیامدنی است، اما ماند، چشم به راه و منتظر، هزار سال.

لیلی راه ها را آذین بست و دلش را چراغانی کرد، مجنون نیامد، مجنون نیامدنی است.

خدا پس از هزار سال لیلی را می نگریست، چراغانی دلش را، چشم به راهی اش را...

خدا به مجنون می گفت نرود و مجنون نیز به حرف خدا گوش می داد.

خدا ثانیه ها را می شمرد، صبوری لیلی را.

عشق درخت بود، ریشه می خواست، صبوری لیلی ریشه اش شد.

خدا درخت ریشه دار را آب داد، درخت بزرگ شد، صدها شاخه، هزاران برگ، ستبر و تنومند.

سایه اش خنکی زمین شد، مردم خنکی اش را فهمیدند، مردم زیر سایه ی درخت لیلی بالیدند.

لیلی هنوز هم چشم به راه است چراکه درخت لیلی باز هم ریشه می کند.

خدا درخت ریشه دار را آب می دهد.

مجنون نمی آید، مجنون هرگز نمی آید. مجنون نیامدنی است، زیرا که درخت باز هم ریشه می خواهد.

لیلی قصه اش را دوباره خواند، برای هزارمین بار و مثل هربار لیلی قصه باز هم مرد. لیلی گریست و گفت: کاش این گونه نبود.

خدا گفت : هیچ کس جز تو قصه ات را تغییر نخواهد داد ،لیلی! قصه ات را عوض کن.

لیلی اما می ترسید، لیلی به مردن عادت داشت، تاریخ هم به مردن لیلی خو گرفته بود.

خدا گفت: لیلی عشق می ورزد تا نمیرد، دنیا لیلی زنده می خواهد.

لیلی آه نیست، لیلی اشک نیست، لیلی معشوقی مرده در تاریخ نیست، لیلی زندگی است.

لیلی! زندگی کن

اگر لیلی بمیرد، دیگر چه کسی لیلی به دنیا بیاورد؟ چه کسی گیسوان دختران عاشق را ببافد؟

چه کسی طعام نور را در سفره های خوشبختی بچیند؟

چه کسی غبار اندوه را از طاقچه های زندگی بروبد؟ چه کسی پیراهن عشق را بدوزد؟

لیلی! قصه ات را دوباره بنویس.

لیلی به قصه اش برگشت.

این بار نه به قصد مردن، بلکه به قصد زندگی.

و آن وقت به یاد آورد که تاریخ پر بوده از لیلی های ساده ی گمنام و ......

منتظران واقعی چه کسانی هستند؟

میلاد باسعادت و پر برکت بزرگ منجی جهانیان را به همه جهانیان بویژه مسلمانان تبریک و تهنیت عرض می کنم.

باز هم نیمه شعبان آمد و ما همچنان چشم به راهیم؛ شاید بهتراست بگویم چشمانمان در میانه ریختن اشک شادی بواسطه تولد آن یار مهربان و اشک غصه و انتظار بواسطه دوری و فراق آن جان جانان در تلاطم و بیقراری گرفتار مانده است.

راستی انتظارچه مفهوم عجیبی دارد؛ هم غصه و دلتنگی بدنبال دارد به خاطر دیرشدن زمان وصال و درعین حال لذت و شعف به خاطر آماده شدن و مهیاشدن برای استقبال و پذیرایی ازیار؛ در واقع این انتظار است که امید به زنده ماندن و عاشق شدن و عشق ورزیدن را به ارمغان می آورد.

این روزها همه جا را آذین بندی می کنند و طاق نصرتها به پا می کنند و چراغ روشن می کنند و خوش آمد می نویسند و به دیوارها و سردربها نصب می کنند و آب و جارو می کنند و نقل و شیرینی پخش می کنند و مدیحه سرایی می کنند و خود را برای روز نیمه شعبان آماده می کنند تا بگویند که ای آقا ای نازنین منتظرتان هستیم ؛ کوچه و خیابانمان را برای قدوم شما آماده کرده ایم؛ قدم بر چشمهایمان بگذارید و منت بر سرمان و با وجود مبارک و معطرتان کوچه و محله مان را معطر به مشک و عنبر و عطرهای بهشتی کنید.

دیروز که برای نماز مغرب و عشاء به مسجدی در چهارراه مولوی رفته بودم، پس از نماز دیدم که چگونه جوانها و پیرمردها هرکدام برای آماده کردن پارچه نوشته ها و تابلوها و طاق نصرتها چه تلاشها و تکاپویی که نمی کنند؛ هرکدام به سویی می دوند و کاری انجام می دهند؛ گویی که خیلی دیرشده است و آقا و میهمانشان نزدیک است که از راه  برسد و کارها باید هرچه زودتر تمام شوند تا شرمنده میهمانشان نشوند؛ و بایستی تا پاسی از شب کار می کردند. سالیان سال است که به مناسبت نیمه شعبان در همین چهارراه مولوی و خیابان آقا شهید سید مصطفی خمینی طاق نصرتهای بزرگ و زیبایی می زنند که تقریبا بی نظیر است؛ و در همین مکان در شب و روز نیمه شعبان از مردم تهران پذیرایی می کنند؛ و در همین چهارراه مولوی و کوچه پس کوچه هایش است که هنوز هم بیغوله نشینها و نیازمندان و خانواده های فقیر بسیاری زندگی می کنند که کسی باور نمی کند که آنجا هم جزئئ از تهران است؛ ولی همین مردم در این ایام سر از پا نمی شناسند و آنچه را که دارند و ندارند به پای قدوم مبارک آقایشان می ریزند و تکلیف خود را به جا می آورند. محو تماشای منتظرانی بودم که داشتند همه چیز را برای روز میلاد آماده می کردند؛ بی اختیار اشک در چشمانم جمع شد؛ با خود گفتم من کجا و این مردان بی ادعا کجا؟ این ها با کمترین بضاعت مالیشان چگونه عمل می کنند و هرچه دارند در طبق اخلاص گذاشته اند؛ و من وامثال من کارمان شده است نوشتن و شعار دوستی با امام زمان دادن و ادعاهای واهی کردن و دریغ ازیک عمل درست و امام پسند وحتی دریغ از یک میخ که بر پارچه خوشآمدگویی آقا بر سر در مسجدی یا حسینیه ای زده باشیم و خیال می کنیم که منتظر واقعی آقا ما هستیم و آقا امام زمان(ع) به کاخها و عمارتهای سر به فلک کشیده وارد خواهند شد و بر سر سفره متمولین و بی خبران از حال بیچارگان خوراک بره شکم پر میل خواهند کرد!!

راستی چهارراه مولوی و خیابان شهید مصطفی خمینی و میدان خراسان و تیردوقلو کجای نقشه تهران قرار گرفته اند و سهم مردمشان در تزیین سفره پذیرایی از آقا و مولایشان چقدر است؟ و بهترین و لذیذترین غذایشان جهت پیشکش به محضر آقا چه خواهد بود؟ راستی آقا امام زمان(ع) یارانشان را از بین چه کسانی انتخاب خواهند کرد؟ از بین مدعیان دروغین و عوامفریب یا مستضعفین بی ریا و مخلص و فارغ از جاه و مقام و قدرت و ثروت؟ راستی منتظران واقعی چه کسانی هستند؟

والسلام    

عباس شیر محمدی

سلام  دوستای گلم خوبین / خوشین ؟

این یکی از شعرای عباس جان

خیلی خوشمل بود گفتم بزارم تو وبلاگم شماهم کیفشو ببرین 

راستی نظریادتون نرهاااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

تا بعد

موفق باشین

اینم در نظر بگیر که موقعی که داری واسه به دست آوردن کسی میدوی

آروم بدو چون شاید یکی هم داره واسه به دست آوردن تو میدوهه!

بد نیست اینم یاد بگیری که اگر روزی کسی را که دوستش داری دلت را شکست

نفرینش نکن فقط آرزو کن خرده شیشه های دل شکستت زندگیشو نبره!

ببین اگر یه روزی  دلت خواست که متحول بشی حتما باید از نو متولد بشی

آیا تا به حال توجه کردی که شوقی که در فراغ است در وصال نیست

چون در فراغ شوق وصال و در وصال بیم فراغ!

تاحالا توجه کرده بودید که بعضی از ما آدم ها عادت داریم آبی وسیع آسمان را رها کنیم 

وجذب چشمان آبی کوچکی شویم  که عمقی ندارد  و روزی بسته میشود...واقعا

من یه روز از دلم پرسیدم عشق را برایم خلاصه کن گفت آغاز کسی باش که پایان تو باشد.

شکسپیر میگه آن لحظه که به شدت احساس تنهایی میکنی مطمئن باش

یکی برای دیدنت لحظه شماری میکنه دنیا حواشو جمع میکنه میبینه تو           

کی رو بیشتر از همه دوست داری دقیقا همونو ازت میگیره..

کرگدن گفت:نه ,امکان ندارد.کرگدنها نمی توانند با کسی دوست بشوند.

دم جنبانک گفت:اما پشت تو می خارد.لای چینهای پوستت پر از حشره های ریز است.یکی باید پشت تو را بخاراند.یکی باید حشره های تو را بردارد.

کرگدن گفت: اما من نمی توانم با کسی دوست بشوم.پوست من خیلی کلفت است.همه به من می گویند پوست کلفت.
دم جنبانک گفت:اما دوست عزیز,دوست داشتن به قلب مربوط میشود نه به پوست.

کرگدن گفت:ولی من که قلب ندارم,من فقط پوست دارم.

دم جنبانک گفت:این که امکان ندارد,همه قلب دارند.

کرگدن گفت:کو,کجاست؟من که قلب خودم را نمی بینم.

دم جنبانک گفت:خب,چون از قلبت استفاده نمی کنی,قلبت را نمی بینی.ولی من مطمئنم که زیر این پوست کلفت یک قلب نازک داری.

کرگدن گفت:نه,من قلب نازک ندارم,من حتما یک قلب کلفت دارم.

دم جنبانک گفت:نه,تو حتما یک قلب نازک داری,چون به جای اینکه دم جنبانک را بترسانی,به جای اینکه لگدش کنی, به جای اینکه دهن گشاد و گنده ات را باز کنی وآن را بخوری,داری با او حرف می زنی.

کرگدن گفت:خب , این یعنی چی؟

دم جنبانک گفت:وقتی که یک کرگدن پوست کلفت ,یک قلب نازک دارد یعنی چی؟یعنی اینکه میتواند دوست داشته باشد,میتواند عاشق شود.

کرگدن گفت:اینها که میگویی یعنی چه؟

دم جنبانک گفت:یعنی...بگذار روی پوست کلفت قشنگت بنشینم,بگذار...

کرگدن چیزی نگفت.یعنی داشت دنبال یک جمله ی مناسب می گشت.فکر کرد بهتر است همان اولین جمله اش را بگوید.

اما دم جنبانک پشت کرگدن نشسته بود و داشت پشتش را می خاراند.داشت حشره های ریز لای چین های پوستش را بر می داشت.

کرگدن احساس کرد چقدر خوشش می آید! اما نمی دانست از چی خوشش می آید.

کرگدن گفت:اسم این دوست داشتن است؟اسم این که من دلم می خواهدتو روی پشت من بمانی و مزاحم های کوچولوی پشتم را بخوری؟

دم جنبانک گفت:نه,اسم این نیاز است, من دارم به تو کمک می کنم و تو از این که نیازت بر طرف میشود احساس خوبی داری.یعنی احساس رضایت می کنی,اما دوست داشتن از این مهمتر است.

کرگدن نفهمید که دم جنبانک چه میگوید.

روزها گذشت,روزها,هفته ها و ماه ها و دم جنبانک هر روز می آمد و پشت کرگدن می نشست.هر روز پشتش را می خاراند و هر روز حشره های کوچک مزاحم را از لای پوست کلفتش بر می داشت و کرگدن هر روز احساس خوبی داشت.

یک روز کرگدن به دم جنبانک گفت: به نظر تو این موضوع که کرگدنی از اینکه دم جنبانکی پشتش را می خاراند و حشره های مزاحمش را می خورد احساس خوبی دارد,برای یک کرگدن کافی است؟

دم جنبانک گفت:نه,کافی نیست.

کرگدن گفت:درست است کافی نیست.چون من حس میکنم چیزهای دیگری هم دوست دارم.راستش من بیشتر دوست دارم تو را تماشا کنم.

دم جنبانک چرخی زد و پرواز کرد, چرخی زد و آواز خواند, جلوی چشمهای کرگدن.کرگدن تماشا کرد وتماشا کرد و تماشا کرد, اما سیر نشد.

کرگدن میخواست همین طور تماشا کند.کرگدن با خودش فکر کرد این صحنه قشنگ ترین صحنه ی دنیاست و این دم جنبانک قشنگ ترین دم جنبانک دنیا و او خوشبخت ترین کرگدن روی زمین.وقتی که کرگدن به اینجا رسید احساس کرد که یک چیز نازک از چشمش افتاد.

کرگدن ترسید و گفت:دم جنبانک,دم جنبانک عزیزم,من قلبم را دیدم.همان قلب نازکم را که می گفتی! اما قلبم از چشمم افتاد.حالا چه کار کنم؟

دم جنبانک برگشت و اشک های کرگدن را دید.آمد و روی سر او نشست و گفت:غصه نخور دوست عزیز,تو یک عالم از این قلبهای نازک داری.

کرگدن گفت:راستی,اینکه کرگدنی دوست دارد دم جنباکی را تماشا کند و وقتی تماشایش میکند قلبش از چشمش می افتد,یعنی چه؟

دم جنبانک چرخی زد و گفت:یعنی اینکه کرگدنها هم عاشق میشوند!

کرگدن گفت:عاشق یعنی چه؟

دم جنبانک گفت:یعنی کسی که قلبش از چشمهایش میچکد.

کرگدن باز هم منظور دم جنبانک را نفهمید.اما دوست داشت دم جنبانک باز حرف بزند,باز پرواز کند و او باز هم تماشایش کند و باز قلبش از چشمهایش بیفتد.

کرگدن فکر کرد اگر قلبش همین طور از چشمهایش بریزد,یک روز حتما قلبش تمام می شود.

آن وقت لبخند زد و با خودش گفت:من که اصلا قلب نداشتم,حالا که دم جنبانک به من قلب داد چه عیبی دارد؟!بگذار تمام قلبم را برای او بریزم

فریاد می زند ای همگان باور کنید که زندگی زیباست

مانندچکاوکی که در لانه ی خود زندگی میکند

زندگی پرفرازونشیب است و هر کس از این

فرازونشیب ها درس عبرت بگیرد..........

  برنده  است.          

از نگاه همیشه منتظرم
از چشمان بارانیم 

ازبوسه های نشکفته ام
می نویسم برایت از ترسم
ترس از بی تو ماندن وبی تو رفتن

بی تو گفتن وبی تو خواندن
می نویسم برایت از نغمه های شبانه غم
در کنج عزلت تنهایی ام

می نویسم برایت از معنای زندگی
از اینکه من زندگی را در کنار تو بودن معنا می کنم
زندگی را برای تو سرودن معنا می کنم

من زندگی را در خروش چشمان نیلگونت معنا می کنم
من زندگی را در آغوش تو بودن معنا می کنم
معنای زندگی معنای بوسه های آتشین عشق است

دو روز مانده به پایان جهان، تازه فهمید كه هیچ زندگی نكرده است. تقویمش پر شده بود و تنها دو روز خط نخورده باقی مانده بود. پریشان شد و آشفته و عصبانی، نزد خدا رفت تا روزهای بیشتری از خدا بگیرد .

داد زد و بد و بیراه گفت. خدا سکوت کرد. جیغ کشید و جار و جنجال به راه انداخت. خدا سکوت کرد. آسمان و زمین را به هم ریخت. خدا سکوت کرد. به پرو پای فرشته ها و انسان پیچید. خدا سکوت کرد. کفر گفت و سجاده دور انداخت. خدا سکوت کرد. دلش گرفت و گریست و به سجاده افتاد. خدا سکوتش را شکست و گفت: "عزیزم اما یک روز دیگر هم رفت تمام روز را به بد و بیراه و جار و جنجال از دست دادی."

تنها یک روز دیگر باقی است. بیا و حداقل این یک روز را زندگی کن. لابه لای هق هقش گفت: اما با یک روز؟ چه کار می توان کرد؟ خدا گفت: آنکس که لذت یک روز زیستن را تجربه کند، گویی که هزار سال زیسته است و آنکه امروزش را در نمی یابد، هزارسال هم بکارش نمی آید.

و آنگاه سهم یک روز زندگی را در دستانش ریخت و گفت: حالا برو و زندگی کن. او مات و مبهوت به زندگی نگاه کرد که در گوی دستانش می درخشید. اما می ترسید حرکت کند، می ترسید راه برود، می ترسید زندگی از لای انگشتانش بریزد. قدری ایستاد. بعد با خودش گفت: وقتی فردایی ندارم، نگه داشتن این یک روز چه فایده ایی دارد؟

بگذار این مشت زندگی را مصرف کنم. آنوقت شروع به دویدن کرد. زندگی را به سرو رویش پاشید. زندگی را نوشید و زندگی را بویید و چنان به وجد آمد که دید می تواند تا ته دنیا برود. می تواند بال بزند. او در آن یک روز، آسمان خراشی بنا نکرد، زمینی را مالک نشد، مقامی هم بدست نیاورد، اما در همان یک روز دست بر پوست درخت کشید، روی چمن خوابید، کفش دوزکی را تماشا کرد، سرش را بالا گرفت و ابرها را دید و به آن ها که او را نمی شناختند سلام کرد و برای آنها که دوستش نداشتند و بقولی چشم دیدن او را نداشتند از ته دل دعا کرد.

او در همان یک روز با دنیا و هر آنچه در آن است آشتی کرد و خندید و سبک شد. لذت برد و شرمسار شد و بخشید و عاشق شد و عبور کرد و تمام شد او در همان یک روز زندگی کرد و فرشته ها در تقویم خدا نوشتند : "امروز او درگذشت، کسی که هزار سال زیسته بود!"

*******************************************************************************

سلام دوستان گلم

چه طورین خوب حالتون؟

دماغتون چاغ ؟

عیدو به همتون تبریک می گم و ایشاا... عید خوبی برای همتون باشه 

دیگه حرفی برای گفتن ندارم 

راستی راستی .......

یادم رفت بگم 

یادتون نره برام دعا کنیدااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

موقع سال تحویل هر کجا که هستین یاد منم کنید 

ممنون میشم 

تا بعد 

بابای